8 สถานที่ทั่วโลกที่น้องแมวขึ้นแท่นเป็นเจ้าถิ่นตัวจริง

ท่ามกลางบรรยากาศสงบของวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม หรือเป็นที่รู้จักกันว่า ‘วัดโพธิ์’ หนึ่งในสิ่งที่หลายคนอาจสะดุดตาไม่แพ้ ‘พระพุทธไสยาสน์ (พระนอน)’ ก็คือเหล่าแมวเหมียวที่เดินเล่นอยู่ทั่วพื้นที่วัด โดยปัจจุบันมีแมวอาศัยอยู่มากกว่า 200 ตัว ทั้งแมวจรที่หลงมา แมวที่ถูกนำมาปล่อย แต่ไม่ว่าพวกมันจะมาจากไหน ทุกตัวต่างได้รับการดูแลอย่างดีจาก ‘พระมหานรินทร์ อภิฉนฺโท’ ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดโพธิ์ 

ระหว่างเดินชมวัด เรามักจะเห็นน้องแมวนอนอาบแดดอยู่ตามระเบียง เดินเล่นอยู่ข้างเจดีย์ หรือแอบหลบอยู่ตามมุมเงียบๆ ของวัด นอกจากนี้หากสังเกตดีๆ จะพบกับกระบะทรายแมวที่ถูกออกแบบให้กลมกลืนไปกับสถาปัตยกรรมโดยรอบ จนหลายคนอดยิ้มไม่ได้กับความใส่ใจเล็กๆ นี้ ทำให้วัดโพธิ์กลายเป็นอีกหนึ่งจุดหมายที่ทาสแมวหลายคนอยากแวะมาเยือนสักครั้ง

‘เกาะไข่ใน’ หรือที่เป็นที่รู้จักกันว่า ‘เกาะไข่แมว’ อยู่ไม่ไกลจากภูเก็ต เพียงนั่งเรือเพียงประมาณ 15 นาทีก็ถึง แม้จะเป็นเกาะเล็กๆ แต่ทะเลน้ำใสและหาดทรายขาวสวยมาก ที่สำคัญคือ เกาะนี้เต็มไปด้วยน้องแมวตัวกลม ขี้อ้อน และคุ้นเคยกับนักท่องเที่ยวสุดๆ จนหลายๆ คนต้องเผลอพูดเสียงสองเสียงสามด้วยทั้งวัน เรียกได้ว่าเป็น ‘เกาะสวรรค์ของทาสแมว’ จริงๆ เพราะไม่ว่าคุณจะเดินไปมุมไหน ก็มีโอกาสเจอเหล่าน้องเหมียวนอนอาบแดดอยู่ริมชายหาด หรือเดินเข้ามาคลอเคลียแบบเป็นกันเองตลอดทั้งทริป

หลายคนที่มาเยือนก็มักแวะซื้ออาหารหรือขนมแมวเลียให้น้องๆ ระหว่างเดินเล่นบนเกาะ ยิ่งได้เห็นเหล่าเหมียวเดินมารุมแบบอ้อนๆ ก็ยิ่งใจละลาย ใครที่ชอบเที่ยวทะเลและเป็นทาสแมว บอกเลยว่าที่นี่ฮีลใจแบบคูณสองไปเลย

หมู่บ้านเล็กกลางหุบเขาในไต้หวันที่ครั้งหนึ่งเคยเงียบเหงาหลังเหมืองถ่านหินปิดตัวลง แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นสวรรค์ของคนรักแมว ด้วยเหล่าแมวเหมียวกว่าร้อยชีวิตที่เดินเล่นอยู่ทั่วทั้งหมู่บ้าน ท่ามกลางบรรยากาศธรรมชาติร่มรื่นและอากาศเย็นสบาย

โหวต้งเริ่มเป็นที่รู้จักในปี 2008 หลังอาสาสมัครคนรักแมวชื่อ ‘Peggy Chien’ โพสต์ภาพเหล่าน้องแมวลงบนโซเซียล จนกลายเป็นไวรัลและดึงดูดเหล่าทาสแมวจากทั่วโลกให้เดินทางมาเยือนที่หมู่บ้านนี้ 

ปัจจุบันที่นี่มีแมวอาศัยอยู่มากกว่า 200 ตัว พร้อมร้านคาเฟ่ธีมแมว งานศิลปะรูปแมว และมุมถ่ายรูปน่ารักกระจายอยู่ทั่วหมู่บ้าน ตั้งแต่พื้นถนน กำแพง ไปจนถึงทางเดิน ใครที่ได้มาเยือนไม่ได้แค่ชมวิวสวยๆ แต่ยังได้ใช้เวลาเดินเล่นกับน้องๆ แบบเต็มอิ่มทั้งวันด้วย 

ถ้าพูดถึงบ้านพักที่ตอนนี้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ของนักเขียนระดับตำนานอย่าง ‘Ernest Hemingway’ ที่เมือง Keywest หลายคนอาจนึกถึงบรรยากาศคลาสสิกและแรงบันดาลใจเบื้องหลังนิยายชื่อดังหลายเรื่อง แต่สิ่งที่ทำให้บ้านหลังนี้แตกต่างจากพิพิธภัณฑ์ทั่วไป คือ ‘เหล่าแมวหกนิ้ว’ ที่กลายเป็นเจ้าถิ่นตัวจริงของที่นี่มานานเกือบศตวรรษ

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในช่วงทศวรรษ 1930 เมื่อเฮมิงเวย์ได้รับแมวหกนิ้วสีขาวชื่อ ‘Snow White’ เป็นของขวัญจากกัปตันเรือคนหนึ่ง ก่อนที่ลูกหลานของมันจะขยายเผ่าพันธุ์ต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน ทุกวันนี้มีแมวอาศัยอยู่ในบ้านราว 50-60 ตัว และหลายตัวก็ยังคงเอกลักษณ์ ‘นิ้วเกิน’ เอาไว้ ทำให้อุ้งเท้าดูเหมือนใส่ถุงมือหนาๆ จนหลายคนอดเอ็นดูไม่ได้

ความน่ารักของที่นี่คือเหล่าแมวใช้ชีวิตกันอย่างอิสระราวกับเป็นเจ้าบ้าน ไม่ว่าจะสนามหญ้า ระเบียง หรือแม้แต่ห้องนอนของเฮมิงเวย์เอง บางตัวถึงขั้นกระโดดขึ้นไปนอนบนเตียงของนักเขียนชื่อดัง ทั้งที่มีโซ่กั้นไม่ให้ผู้เข้าชมเข้าใกล้ จนนักท่องเที่ยวชอบแซวกันว่า เฮมิงเวย์อาจเป็นแค่ ‘ผู้อาศัย’ เพียงเท่านั้น เจ้าบ้านตัวจริงคือเหล่าแมวหกนิ้วที่ได้รับการดูแลและคุ้มครองอย่างดีมาจนถึงทุกวันนี้ต่างหาก

เกาะเล็กๆ ใน ‘ฟุกุโอกะ’ ที่คนญี่ปุ่นมักเรียกติดปากว่า ‘Nekonoshima’ หรือ ‘เกาะแมว’ เพราะจำนวนแมวแทบจะพอๆ กับจำนวนคนบนเกาะ เดิมทีแมวถูกพามาจากเรือประมงเพื่อช่วยในการจับหนู แต่เมื่อเวลาผ่านไป พวกมันกลับกลายเป็นสัญลักษณ์ของเกาะนี้ไปโดยปริยาย

ทุกวันนี้นักท่องเที่ยวมักจะได้เห็นแมวนั่งเล่นอยู่ตามท่าเรือ เดินอ้อยอิ่งริมชายฝั่ง หรือมาอ้อนขอขนมจากทั้งชาวประมงและนักท่องเที่ยวเป็นประจำ บรรยากาศบนเกาะที่ทั้งเงียบสงบ สามารถเดินเล่นได้เรื่อยๆ มีทั้งร้านอาหาร คาเฟ่ และมุมถ่ายรูปเต็มไปหมด เป็นอีกสถานที่ที่ทาสแมวหลายคนบอกว่า ‘ไปแล้วไม่อยากกลับ’ เลยทีเดียว

ย้อนกลับไปในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 พิพิธภัณฑ์ชื่อดังแห่งลอนดอนเคยมี ‘พนักงานแมว’ จริงๆ และหนึ่งในนั้นคือแมวชื่อ ‘ไมค์’ ที่เดินมาสมัครงานเองถึงหน้าพิพิธภัณฑ์ ก่อนจะกลายเป็นตำนานประจำที่นี่ในเวลาต่อมา

หน้าที่หลักของ ‘ไมค์’ คือการไล่หนูที่อาจเข้ามาทำลายโบราณวัตถุ แต่สิ่งที่ทำให้มันโด่งดังคือ ความสามารถในการไล่สุนัขออกจากพิพิธภัณฑ์ด้วยสายตาที่เฉียบคมและท่าทางสุดมั่น จนหนังสือพิมพ์ยุคนั้นตั้งฉายาให้ว่า ‘แมวที่ไม่มีสุนัขตัวไหนกล้าเผชิญหน้า’ ไมค์ ทำงานอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เกือบ 20 ปี จนกระทั่งกลับดาวแมว พิพิธภัณฑ์ยังสร้างอนุสรณ์เล็กๆ เพื่อระลึกถึงมันอีกด้วย เรียกได้ว่าเป็นแมวไม่กี่ตัวที่ฝากชื่อไว้ในประวัติศาสตร์จริงๆ

อิสตันบูลได้ชื่อว่าเป็น ‘เมืองแห่งแมว’ ก็ไม่เกินจริงเลยสักนิด เพราะไม่ว่าคุณจะเดินเข้าซอยไหน ร้านไหนก็มักจะเจอแมวนอนเล่นอยู่เสมอ

ที่นี่แมวไม่ได้ถูกมองว่าเป็นสัตว์ไร้บ้าน แต่ถือเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน ทำให้ตามหัวมุมถนนในอิสตันบูลมักมีถ้วยอาหารและน้ำวางไว้ให้แมวจรอยู่เสมอ หรือแม้แต่สร้างบ้านหลังเล็กๆ ให้พวกมันมาหลบแดดหลบฝน 

สาเหตุหนึ่งที่ทำให้ผู้คนในตุรกีดูแลแมวกันอย่างอบอุ่น มาจากความเชื่อในศาสนาอิสลามที่มองว่า ‘อัลเลาะห์’ เป็นผู้สร้างทุกชีวิตบนโลก มนุษย์จึงควรเมตตาและปกป้องสัตว์เหล่านี้ 

บางคนถึงขั้นสะพายกระเป๋าใส่อาหารแมวเดินแจกตามถนนทุกวัน หรือแบ่งพื้นที่ในบ้านให้แมวหลายสิบตัวเข้ามาอาศัย จนมีมุกติดปากของคนท้องถิ่นว่า ‘ถ้าเกิดใหม่ได้ อยากเป็นแมวที่คาดิคอย’ เพราะแมวในย่านนั้นถูกเลี้ยงดีจนตัวอ้วนกลมราวกับชนชั้นสูงเลยทีเดียว