[category]
[title]
จากห้องเรียนเก่าในโรงเรียนสตรีจุลนาค สู่โรงภาพยนตร์ทางเลือกที่เปิดพื้นที่ให้คนดู ภัณฑารักษ์ และนักจัดโปรแกรมได้ทดลองสร้างชุมชนผ่านภาพยนตร์

ในวันที่การดูหนังสามารถเกิดขึ้นได้ทุกที่บนหน้าจอส่วนตัว การมีโรงหนังสักแห่งที่ชวนคนแปลกหน้ามานั่งดูเรื่องเดียวกันจึงอาจมีความหมายมากกว่าการฉายภาพยนตร์เพียงอย่างเดียว นี่คือแนวคิดเบื้องหลัง ‘เร่หนัง (Rae-Nang)’ โครงการทดลองสร้างพื้นที่ทางวัฒนธรรมของชุมชนในกรุงเทพฯ ที่เปลี่ยนห้องเรียนเดิมภายในโรงเรียนสตรีจุลนาคให้กลายเป็นโรงภาพยนตร์ทางเลือกที่ขับเคลื่อนด้วยอาสาสมัครและกลุ่มภัณฑารักษ์อิสระ
ชื่อ ‘เร่หนัง’ หยิบความทรงจำของ ‘หนังเร่’ ในอดีตกลับมาการฉายหนังตามลานวัด ตลาด หรือพื้นที่สาธารณะ ที่เปิดกว้าง เข้าถึงง่าย และทำให้ผู้คนมานั่งล้อมวงร่วมกัน นั่นคือการสร้างโอกาสให้คนได้พบกันผ่านเรื่องเล่า ก่อนที่บทสนทนาจะเดินทางต่อหลังเครดิตท้ายเรื่อง
เร่หนังดำเนินงานร่วมกับกลุ่มอีเลิ้งและโรงเรียนสตรีจุลนาคในรูปแบบ Co-operative โดยทดลองแนวทางการจัดโปรแกรมฉายอิสระและในราคาที่เข้าถึงได้ง่าย โครงการยังได้รับการสนับสนุนจาก Atlas in Motion ร่วมกับ Atlas Cinema สหกรณ์โรงหนังในลอนดอน ซึ่งมีประสบการณ์เปลี่ยนพื้นที่ใต้สะพานรถไฟให้เป็นโรงหนังชุมชน
พื้นที่แห่งนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับคนดูเท่านั้น แต่เปิดรับอาสาสมัคร นักจัดโปรแกรม ภัณฑารักษ์ รวมถึงผู้ที่อยากจัดฉายภาพยนตร์ วงสนทนา เวิร์กช็อป เสวนา หรืองานเสียง โดยตั้งแต่เดือนกันยายน 2569 ถึงมกราคม 2570 ผู้สนใจสามารถเข้ามาใช้พื้นที่และอุปกรณ์ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย โดยเร่หนังจะหัก 20 เปอร์เซ็นต์จากรายได้ค่าตั๋วเพื่อเป็นค่าบำรุงรักษาพื้นที่
ผู้จัดจะต้องเข้าร่วมอบรมการใช้งาน และสามารถดำเนินการฉายได้ด้วยตัวเอง ทั้งการขอลิขสิทธิ์ ประชาสัมพันธ์ และจัดการจำหน่ายที่นั่ง โดยทางโครงการแนะนำให้ผู้จัดสร้างโปรแกรมอย่างน้อยสองครั้งตลอดระยะเวลาโครงการ ขณะเดียวกันพื้นที่ก็อาศัยระบบอาสาสมัครในการดูแลทั้งโรงหนังและอุปกรณ์
สำหรับ Opening Weekend เมื่อวันที่ 9 สิงหาคมที่ผ่านมา เร่หนังเปิดพื้นที่ด้วยโปรแกรมอย่าง ‘ทรานส์จอย: เฉลิมฉลองทรานส์เฟมผิวสี’ โดย พุฒิเมธ จันทรโชติชัชวาล ซึ่งนำเสนอหนังสั้น 5 เรื่องว่าด้วยตัวตนและความสุขของทรานส์เฟมและผู้หญิงข้ามเพศผิวสี ควบคู่กับ ‘ดาดฟ้า (Open Call & Programming)’ โดยดาดฟ้า คอลเลคทีฟ ที่รวบรวมผลงาน 11 ชิ้นเพื่อสำรวจอำนาจที่กระทำต่อร่างกายผ่านภาพเคลื่อนไหวและการแสดงสด
ท้ายที่สุด เร่หนังอาจไม่ได้พยายามแข่งขันกับโรงภาพยนตร์ขนาดใหญ่ แต่กำลังเสนอคำถามที่น่าสนใจกว่านั้น ถ้าโรงหนังเป็นพื้นที่สำหรับการพบปะของผู้คน แล้วเราจะสร้างโรงหนังที่เป็นของชุมชนได้อย่างไร คำตอบของเร่หนังอาจเริ่มต้นอย่างเรียบง่าย ด้วยห้องเรียนหนึ่งห้อง เครื่องฉายหนึ่งเครื่อง และผู้คนที่อยากนั่งดูหนังเรื่องเดียวกัน
สามารถตรวจสอบโปรแกรมฉายในอนาคต และรายละเอียดต่างๆ ได้ทาง @atlas_rae_nang
เร่หนังยังทำลายแทงไว้สำหรับพื้นที่ใกล้เคียงที่คุณสามารถออกไปท่องเที่ยวตามหมุดสำคัญอื่นๆ บริเวณรอบๆ ของพื้นที่แห่งนี้ไปด้วย สามารถเข้าไปดูได้ ที่นี่
Discover Time Out original video