รีวิว Resident Evil: ฉบับแซ็ค เครกเกอร์ ขึ้นแท่นผีชีวะที่ทำรายได้สูงสุดของแฟรนไชส์

หลังเข้าฉายได้ไม่นาน Resident Evil (2026) กำลังเดินหน้ากวาดรายได้อย่างต่อเนื่อง ล่าสุดทำเงินทั่วโลกไปแล้วกว่า 208.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แบ่งเป็นรายได้จากอเมริกาเหนือ 110 ล้านดอลลาร์ และตลาดต่างประเทศอีก 98.3 ล้านดอลลาร์ จากทุนสร้างราว 75 ล้านดอลลาร์ ทำให้หนังอยู่ในช่วงกอบโกยรายได้เต็มตัว และมีการคาดการณ์ว่าอาจปิดโปรแกรมฉายด้วยตัวเลขแตะ 300 ล้านดอลลาร์ ซึ่งหากเป็นไปตามนั้น ก็มีโอกาสขึ้นแท่นเป็นหนึ่งในภาคที่ทำรายได้สูงที่สุดของแฟรนไชส์

ถ้าพูดถึงหนังจากเกมที่ผ่านการดัดแปลงมาแล้วหลายครั้ง Resident Evil คงเป็นหนึ่งในแฟรนไชส์ที่มีเส้นทางของตัวเองค่อนข้างชัดเจน แต่เวอร์ชันล่าสุดนี้ แซ็ค เครกเกอร์ พาเราเดินออกจากสิ่งที่เคยเห็นในหนังทุกภาคที่ผ่านมาได้อย่างน่าสนใจ เพราะแทนที่จะพยายามเล่าเรื่องเดิมหรือหยิบตัวละครที่คุ้นหน้ามาใช้ หนังเลือกจะพาเราเข้าไปอยู่ในโลกของ Raccoon City ผ่านสายตาของคนธรรมดาคนหนึ่งที่ไม่ได้มีทักษะพิเศษอะไรเลย

Evil อัดแน่นอยู่เต็มตัว แถมยังมีกลิ่นอายและลายเซ็นของผู้กำกับแทรกอยู่ตลอดทาง จนบางจังหวะชวนให้นึกถึง Barbarian (2022) และ Weapons (2025) โดยเฉพาะวิธีเล่นกับพื้นที่ มุมกล้อง และความรู้สึกไม่ไว้วางใจที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น หนังรู้จังหวะว่าจะหลอกเราตอนไหน จะปล่อยให้เราระแวงตอนไหน รวมถึงมี POV แบบ Third Person View ที่ทำให้เรารู้สึกราวกับว่าได้เห็นสิ่งเดียวกับที่ตัวละครเห็น แต่ก็ยังไม่รู้ว่ามีอะไรซ่อนอยู่ตรงมุมถัดไป พร้อมด้วยจัมป์สแกร์ที่โผล่มาให้สะดุ้งอยู่เป็นระยะ ซึ่งส่วนตัวชอบจังหวะผีๆ แบบนี้มาก

อีกอย่างที่เราชอบคือ ภาคนี้เลือกเล่าเรื่องผ่านตัวละครใหม่ที่ไม่ได้อยู่ในจักรวาล Resident Evil มาก่อนเลย การไม่มีตัวละครที่เราคุ้นเคยให้พอเดาทางได้ ทำให้เราลุ้นขึ้นมาอีกระดับว่าเรื่องราวจะพาเขาไปจบตรงไหน และที่สำคัญคือเราหยิบเอาความรู้สึกไม่น่าไว้วางใจแบบเดียวกับในเกมและหนังภาคก่อนๆ กลับมาได้อย่างเข้ามือ ทำให้ตลอดทางเรารู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังรอเล่นงานอยู่ตลอดเวลา

แล้วถ้าพูดถึงความโหด มันส์ ตลกร้าย และความเลือดสาด บอกเลยว่าพี่แซ็คเขาสาดมาให้คนดูแบบไม่มีกั๊ก จนหนังมีรสชาติแตกต่างจาก Resident Evil ทุกเวอร์ชันที่เราเคยดูมาอย่างชัดเจน ที่สำคัญ แฟนเกมน่าจะยิ้มกันไม่ติดเบาะ เพราะหนังใส่ element จากเกมเข้ามาให้ตามเก็บกันตลอดทาง ตั้งแต่ประตูที่ถูกล็อกด้วยกุญแจ สเปรย์ปฐมพยาบาล เครื่องพิมพ์ดีด ไปจนถึงสารพัดอาวุธ ตั้งแต่ปืนพกไปจนถึงลูกซองเบอร์ใหญ่ เรียกได้ว่าของที่แฟนเกมคุ้นเคยถูกหยิบมาใช้อย่างถูกจังหวะจนดูแล้วรู้เลยว่า คนทำหนังทำการบ้านกับต้นฉบับมาไม่น้อย

ด้วยความที่หนังมีเวลาเพียงประมาณ 95 นาที ผู้กำกับจึงไม่เสียเวลาพร่ำเพรื่อ แต่เร่งเครื่องตั้งแต่นาทีแรก เปิดเรื่องมาที่โรงพยาบาล ก่อนพาเราไปรู้จักกับ ‘ไบรอัน’ รับบทโดย ออสติน อับรามส์ ที่หลายคนน่าจะคุ้นหน้ากันดีจากผลงานก่อนหน้าของแซ็ค ซึ่งครั้งนี้เปลี่ยนจากบทไอ้ขี้ยาที่ต้องวิ่งหนีตำรวจ มารับบทเป็นพนักงานส่งพัสดุทางการแพทย์ของโรงพยาบาล ที่ต้องมาวิ่งหนีซอมบี้แทน เขาได้รับภารกิจให้นำของสำคัญไปส่งยัง Raccoon City ในวันที่ไวรัสและอาวุธชีวภาพจาก Umbrella Corporation กำลังระบาดไปทั่วเมือง จากคนที่ควรจะมีแค่ภารกิจส่งของให้เสร็จแล้วกลับบ้าน กลับต้องกลายเป็นคนที่พยายามเอาชีวิตรอดออกจากเมืองที่กำลังกลายเป็นนรก

สิ่งที่ชอบมากคือ การที่ผู้กำกับวางให้ไบรอันเป็นตัวแทนของคนธรรมดาที่ไม่รู้สี่รู้แปดอะไรเลย แต่ดันถูกโยนเข้าไปอยู่กลางความโกลาหลที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรรับมืออย่างไร ซึ่งมันให้ความรู้สึกเหมือนตอนเราเริ่มเล่นเกม Resident Evil ใหม่ๆ เราไม่รู้ว่าข้างหน้าจะเจออะไร ไม่รู้ว่าประตูบานไหนเปิดได้ ไม่รู้ว่าต้องหยิบของชิ้นไหนไปใช้ และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเสียงที่ได้ยินอยู่หลังมุมห้องคืออะไร

ผู้ชมถูกพาเดินหน้าไปพร้อมกับไบรอัน ผ่านด่านแล้วด่านเล่า เปลี่ยนสถานที่และสภาพแวดล้อมใหม่แทบทุก 7-8 นาที ให้ความรู้สึกเหมือนผู้เล่นกำลังมูฟไปยังโซนถัดไปอยู่ตลอดเวลา และนี่แหละคือสิ่งที่ทำให้รู้เลยว่าแซ็คตั้งใจถ่ายทอดหนังเรื่องนี้ออกมาให้แฟนเกมไม่ผิดหวังจริงๆ

การที่ไบรอันเป็นคนธรรมดายังทำให้เราเอาใจช่วยเขาได้ตั้งแต่ต้นจนจบ เพราะเขาไม่ได้เก่งเกินมนุษย์ ไม่ได้รู้วิธีรับมือกับทุกอย่าง และไม่ได้มีสกิลลับที่พร้อมจะเอาตัวรอดจากทุกสถานการณ์ เขาแค่เป็นคนธรรมดาที่พยายามเอาชีวิตรอดให้ถึงประตูถัดไปเท่านั้น ซึ่งยิ่งทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมไปพร้อมกับเขา

อีกหนึ่งทีเด็ดที่ทำให้หนังดูเพลินกว่าที่คิดคือความฮาของสถานการณ์และชะตากรรมของตัวละคร มีหลายฉากที่ทำเอาขำแบบไม่ติดเบาะ เป็นมุกตลกร้ายและการจิกกัดที่เข้ากับสไตล์ของผู้กำกับอย่างพอดิบพอดี และนี่ก็เป็นอีกองค์ประกอบที่ทำให้เวอร์ชันนี้มีรสชาติแตกต่างจากหนังผีชีวะที่เราเคยเห็น

แน่นอนว่าหนังก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบทั้งหมด จุดที่รู้สึกสะดุดที่สุดคือตอนจบ ซึ่งอาจจะดูล้นและไปไกลจากสิ่งที่หนังปูมาตั้งแต่ต้นอยู่พอสมควร บางจังหวะเหมือนหนังเริ่มหาที่ลงไม่เจอ และพยายามเร่งตัวเองไปสู่บทสรุปที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนความรู้สึกที่เคยคุมโทนไว้ดีในช่วงแรกเริ่มหลุดออกไปนิดหน่อย ขณะเดียวกัน ฉากท้ายๆ ของเรื่องก็อดทำให้นึกถึง The Thing หนัง body horror ระดับตำนานไม่ได้ ซึ่งดูแล้วน่าจะมีแรงบันดาลใจจากงานคลาสสิกเรื่องนี้อยู่ไม่น้อย

แต่ถึงอย่างนั้น มันไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่จนกลบความสนุกของหนัง เพราะเมื่อมองภาพรวม Resident Evil เวอร์ชันนี้รู้ดีว่าตัวเองกำลังเป็นหนังอะไร และต้องการให้อะไรกับคนดู มันไม่พยายามจะเป็นมหากาพย์ ไม่พยายามยัดเรื่องราวให้ใหญ่โตเกินความจำเป็น และไม่จำเป็นต้องทิ้งปมไว้เพื่อรอภาคต่อ

หนังยาวเพียงประมาณ 95 นาที เดินเรื่องกระชับ เร่งเครื่องตั้งแต่ต้น มีของให้แฟนเกมตามเก็บระหว่างทาง มีทั้งความโหด ความฮา และความบันเทิงแบบดูง่าย อร่อยง่าย ก่อนจะปิดเรื่องลงในตัวเองโดยไม่จำเป็นต้องพึ่งภาคต่อ สำหรับเรา นี่คือหนังที่เหมาะมากกับคนที่อยากได้ความบันเทิงแบบไม่ต้องคิดเยอะ แต่ก็ยังมีรายละเอียดมากพอให้แฟนเกมได้สนุกกับการจับ easter egg และองค์ประกอบต่างๆ จากเกมไปตลอดทาง

ถ้าคุณเป็นแฟน Resident Evil และอยากรู้ว่าถ้าเอาภาษาของเกมมาแปลงเป็นหนังสยองขวัญจริงๆ ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร เวอร์ชันนี้ก็น่าจะเป็นหนึ่งในฉบับที่ทำการบ้านกับต้นฉบับมาได้ถึงเครื่องที่สุด

Resident Evil เข้าฉายแล้ววันนี้ในโรงภาพยนตร์

⭐⭐⭐⭐

นักแสดงและทีมงาน

ผู้กำกับ:          แซ็ก เครกเกอร์ 

คนเขียนบท:    แซ็ก เครกเกอร์ / เชย์ แฮทเทน

นักแสดง:        ออสติน อับรามส์ / แซ็ค เชอร์รี่ / กาลี เรส