วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร ก้าวสู่มรดกโลกทางวัฒนธรรมแห่งแรกของภาคใต้

นครศรีธรรมราชที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรตามพรลิงค์มีเหตุผลให้ทั้งเมืองร่วมยินดี เมื่อ วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร ได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนเป็น แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมขององค์การยูเนสโก (UNESCO) อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคมที่ผ่านมา การยกย่องครั้งนี้อาจดูเหมือนข่าวใหม่สำหรับโลก แต่สำหรับผู้คนที่เติบโตใต้เงาพระบรมธาตุ มันคือคำขอบคุณที่มาช้ากว่าหลายศตวรรษ

เรื่องราวเริ่มต้นตั้งแต่ปี 2555 เมื่อประเทศไทยเสนอชื่อวัดแห่งนี้เข้าสู่บัญชีมรดกโลก จากนั้นจึงผ่านเส้นทางอันยาวนานกว่า 14 ปี ทั้งการจัดทำเอกสาร การประเมินพื้นที่ การต้อนรับคณะผู้เชี่ยวชาญ และแรงผลักดันจากคนในชุมชนที่ช่วยกันรักษามรดกแห่งศรัทธาไว้ไม่ให้เลือนหาย ทุกก้าวล้วนเป็นความเพียรที่หล่อเลี้ยงความหวัง

จนกระทั่งในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 48 ณ เมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ผู้แทนจากนานาประเทศลงมติรับรองอย่างเป็นเอกฉันท์ ไม่มีเสียงคัดค้านแม้แต่เสียงเดียว ราวกับโลกทั้งใบพร้อมใจกันโค้งคำนับต่อคุณค่าของสถานที่แห่งนี้

การขึ้นทะเบียนครั้งนี้ทำให้วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหารกลายเป็น แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมแห่งแรกของภาคใต้ เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมแห่งที่ 6 ของประเทศไทย และเป็นแหล่งมรดกโลกแห่งที่ 9 ของประเทศ นับเป็นอีกหนึ่งหน้าประวัติศาสตร์ของดินแดนที่งดงามเกินกว่าจะเป็นเพียงจุดแวะผ่านบนแผนที่ท่องเที่ยว

หัวใจของวัดคือ พระบรมธาตุเจดีย์ เจดีย์ทรงลังกาสีขาวสูงราว 78 เมตร ที่สง่างามเหนือเมืองมานานหลายร้อยปี รอบองค์พระธาตุยังคงมีผู้คนเดินเวียนประทักษิณพร้อมผ้าพระบฏสีเหลือง ธูปควันบางลอยคลอเคล้ากับแผงขายดอกบัวและทองคำเปลวตรงหน้าทางเข้า ขณะที่ผู้แสวงบุญจากทั่วภาคใต้ยังคงเดินทางมาสักการะไม่ต่างจากบรรพชนเมื่อหลายร้อยปีก่อน เพราะบางสถานที่ไม่ได้เป็นเพียงโบราณสถาน หากเป็นความทรงจำร่วมที่ยังมีลมหายใจ

Time Out tip: หากมีเวลา อย่าเพิ่งรีบออกจากลานพระบรมธาตุ เพราะรอบวัดยังซ่อนเสน่ห์ของนครศรีธรรมราชไว้อีกมาก ทั้งร้านเครื่องเงินโบราณ ร้านแหวนนโม และแผงพระเครื่องที่บอกเล่าความศรัทธาซึ่งสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น ขณะเดียวกัน เมืองเก่าแห่งนี้ก็เริ่มแต้มสีสันใหม่ด้วยคาเฟ่และร้านกาแฟอย่าง โกปี๊ Roaster หรือจะแวะจิบโกโก้ยามค่ำที่ Tala Cocoa ก็เป็นอีกมุมที่ทำให้เมืองดูอบอุ่นขึ้นอย่างน่าสนใจ

นครศรีธรรมราชจึงไม่ใช่เพียงเมืองแห่งวัดวาและประวัติศาสตร์ แต่ยังเป็นจังหวัดที่มีทั้งทะเลสีคราม ป่าเขาอันอุดมสมบูรณ์ และวิถีชีวิตที่ดำเนินไปอย่างไม่เร่งรีบ ราวกับชวนให้เราเดินทางลงใต้สักครั้ง เพื่อค้นพบว่า ‘มรดก’ ที่งดงามที่สุด อาจไม่ใช่แค่โบราณสถาน หากคือผู้คน ความทรงจำ และจังหวะชีวิตที่ยังคงหายใจอยู่ในเมืองแห่งนี้