หากต้องพูดกันตามตรง ตอนเห็นข่าวว่า Tomorrowland จะมาจัดที่ประเทศไทย ความรู้สึกแรกไม่ได้เป็นความตื่นเต้นไปซะทั้งหมด
ไม่ใช่ว่ามันไม่ใช่ข่าวดี แต่ตรงกันข้าม การที่หนึ่งในเทศกาลดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกเลือกเอเชียเป็นหมุดหมายครั้งแรกมันคือเรื่องใหญ่และเป็นก้าวสำคัญของวงการดนตรีบ้านเรา แต่ความรู้สึกดีใจนั้นก็ตามมาด้วยความหน่วงใจเล็กๆ ทันทีที่เห็นช่วงเวลาจัดงาน
เพราะ Wonderfruit เทศกาลที่เติบโตมาจากดินแดนไทย และกลายเป็นพื้นที่พิเศษของคนรักดนตรี ศิลปะ และความยั่งยืน ก็มักจะจัดขึ้นในช่วงเดือนธันวาคมเช่นเดียวกัน
ใครที่เคยผ่านงานเฟสติวัลมาบ้างจะรู้ดีว่างานระดับนี้ไม่ได้แข่งกันขายบัตร แต่มันคือการแย่งทรัพยากร คนทำงาน ทีมโปรดักชัน ศิลปิน โลจิสติกส์ และความสนใจของผู้ชม ดังนั้นงานยักษ์สองงานในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่กระทบกัน คำถามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้จึงลอยขึ้นมา ‘แล้ว Wonderfruit จะเดินหน้าต่ออย่างไร?’
แต่เรื่องนี้ไม่ใช่แค่ภาพของสองเทศกาลที่ชนกันบนปฏิทิน เพราะในความเป็นจริงแล้ว Tomorrowland กับ Wonderfruit อยู่คนละจักรวาลกัน ทั้งสองอีเวนต์มีหัวใจ วิธีคิด และกลุ่มผู้ชมที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
Photograph: Wonderfruit
Photograph: Wonderfruit
สิ่งหนึ่งที่คนมักเข้าใจผิดเกี่ยวกับ Wonderfruit คือ หลายคนมองว่ามันเป็นแค่งานดนตรี (ซึ่งไม่ผิด) เพลงมีเยอะมาก แถมเปิดยาวทั้งคืน กระจายอยู่ตามเวทีต่างๆ ตั้งแต่ Solar Creature ไปจนถึงเวทีขวัญใจสายแสบอย่าง Forbidden Fruits แต่ถ้าเรียก Wonderfruit ว่าเป็น ‘เทศกาลดนตรี’ อย่างเดียว นั่นแหละ คือพลาดแก่นสำคัญของงานไปทั้งหมด
สาเหตุเป็นเพราะตลอดเวลากว่าสิบปีที่ผ่านมา งานนี้คือการทดลองของการรวมตัวกันแบบตั้งใจ...
กรุงเทพฯ เป็นเมืองที่ไม่เคยหลับ แล้วเราจะอยู่เฉยๆ กันได้ไง ลองมาดูกิจกรรมสนุกๆ ที่เกิดขึ้นทั่วกรุงเทพฯ ที่เราไม่อยากให้ทุกคนพลาด ไม่ว่าจะเป็นคอนเสิร์ต เทศกาลดนตรี ปาร์ตี้ นิทรรศการศิลปะ เวิร์กช็อป ตลาดนัด งานแฟร์และอื่นๆ อีกมากมาย
